Met ‘De Tuin der Onrusten’ verkent Grace Tjang, vertrekkend vanuit haar eigen traumatische geschiedenis en de emotionele erfenis die ze meekreeg, het verhaal van alle moeders die op verscheurende wijze van hun kinderen zijn losgerukt. Het is een verwijt naar de koloniale geschiedenis die ten grondslag ligt aan dit persoonlijke trauma.

Op zoek naar oergevoelens zoals pijn, verdriet, maar ook troost en het ultieme geluk van het samenzijn, graaft Grace Tjang in de zogenaamde “vergeten herinneringen”, waar vergeten een bewust proces wordt omdat de realiteit te ondraaglijk is om onder ogen te zien. 

Voor haar laatste werken besloot Grace haar naam te dekoloniseren en gebruikte ze de naam van haar grootmoeder, Tjang.

In de pers

"Het bijzondere van ‘De tuin der onrusten’ van de in Indonesië geboren Grace Ellen Barkey is dat ze van zo’n particulier verhaal vertrekt, maar dat verdubbelt met beelden, dansen en muziek ontleend aan indonesische tradities. Haar tragiek komt zo dubbel hard binnen: het is die van één vrouw en één familie, maar ook van een heel volk. Hartverscheurend én hartveroverend." - Pieter T'Jonck (Pzazz)

Over Grace Tjang 

Kunstenares, choreograaf en performer Grace Ellen Barkey is geboren in Surabaya (Indonesië). Barkey woont en werkt in Brussel en is mede-oprichter van het kunstenaarshuis Needcompany (1986). Haar werk situeert zich op het grensvlak tussen theater, dans, performance en beeldende kunst. Haar meest recente installaties getuigen van een verstilling. Een verinnerlijking. De zintuigen van de toeschouwer worden in deze installaties niet overvoerd en overprikkeld met absurde, groteske en surrealistische beelden waartussen de samenhang louter rationeel niet te bevatten is. Het vertrekpunt van haar installaties is de persoonlijke relatie met de natuur. In 2021 dekoloniseerde ze haar naam en gebruikte de naam van haar grootmoeder, Grace Tjang. Zo laat ze een andere geschiedenis meetrillen in haar identiteit als kunstenaar. 

Over Aya Suzuki 

Aya Suzuki is een Japanse percussionist die in Brussel en in Japan woont. Via haar studies in Japan en Gent vond ze de weg naar de hedendaagse muziekscene. Suzuki heeft bij Belgische ensembles zoals Ictus en SPECTRA gespeeld. Haar performances zijn erg fysiek en drukken zo het idee uit dat muziek de bewegingen van het lichaam stuurt. Haar verhaal bij Needcompany begon met de liederencyclus ‘Songs of Disconnection’ (2021-2023) van Maarten Seghers. Voor 'De Tuin der Onrusten' onderzoekt Suzuki de traditionele Indonesische gamelanmuziek als basis voor haar compositie. Hierbij probeert Aya Suzuki microtonen te creëren die kenmerkend zijn voor gamelan door zelf instrumenten te maken en klassieke percussie-instrumenten te onderzoeken. 

Met de steun van

Tax Shelter & the Flemish authorities

Met dank aan

Oscar van der Put, Eka Santi Dewi, Romy Louise Lauwers